Prettige kerstdagen en een gelukkig klimaatakkoord

Vindt U het ook raar om kerstinkopen te doen na de klimaattop in Parijs? Ik kom er maar niet toe om die kerstboom te kopen, het lente weer helpt er ook niet bij. De hele wereld heeft geconcludeerd dat het zo niet langer kan. En waar ben ik mee bezig? Na de sinterklaasinkopen ga ik kerst-shoppen en als toetje koop ik misschien wat vuurwerk dat ik in de natuur loslaat. Of ik denk aan de wintersport of juist de zon opzoeken. Lekker klimaat vriendelijk maar niet heus.

Het klimaatakkoord is gesloten, business as usual is niet meer oké en alles moet anders. Het werkt bijna op mijn lachspieren, hoe anders had U het gewild? Uitademen in een zakje? Alles moet dus anders maar kan dat op een prettige manier? Ik vermoed dat dat niet kan, het zal vast iets met verminderen, zuiniger of afzien te maken hebben. Mijn vriendin geeft les in permacultuur, cultuur die zo duurzaam is dat het permanent kan blijven bestaan. Zij heeft het vaak over de overvloed van de natuur. Wat is het nou? Ik heb er behoefte aan om met mensen over te discussiëren en er regelmatig op terug te komen. De laatste stand van zaken betreft de Homo Durabile. Eindelijk een goede reden om een blog te beginnen.

Goed, even het probleem samenvatten: Ik blaas met mijn levensstijl zo veel kooldioxide de lucht in dat de aarde opwarmt en uiteindelijk de voedselvoorziening voor mij en mijn kinderen wordt bedreigd. Maar kooldioxide is toch voedsel voor planten? Waarom groeien die niet wat harder zodat ik ze daarna op kan eten of in mijn auto stoppen? Dat lijkt me nou echt een prettige oplossing. Oké, een groot deel van die planten moet niet opgegeten worden. Deze koolstof kan bijvoorbeeld gebonden worden in massief houten huizen in oude eetbare bostuinen. Prima plan en hoe help ik daaraan mee? Niet door alles goedkoop bij de supermarkt te halen. Goedkoop: iets kopen waar iets mis mee moet zijn, foutkoop als het ware. Het probleem zit hem erin dat onze landbouw nu meer kooldioxide produceert dan er gebonden wordt. Afschaffen dan losen we meteen dat gedoe met landbouwsubsidies, uitbrekende ziektes en dieronvriendelijke situaties. Koolstof bindende landbouw zegt mijn vriendin, dat klinkt als dé oplossing voor al die geërodeerde, vervuilde en uitgeputte grond die nu voor landbouwgrond moet doorgaan. Paradijzen gaan het worden.

Geven en nemen, het één kan niet zonder het andere. Ik was tot voorkort zo onbewust aan het nemen van de aarde dat het hele idee dat ik ook iets terug moet geven me een spiritueel leeg gevoel gaf. Ik heb een voorstel: Vanaf dit jaar veranderen we het oude kerstfeest in het nieuwe kerstfeest. Iedereen geeft de aarde een cadeau. Geven en nemen. Maar wat wil de aarde hebben dan? Vandaar de blog: Erikgroenblog.wordpress.com

Een tip? Duur lokaal eten kopen, het liefst biologisch is echt goedkoop!

Advertenties